Zasady obliczania przychodu zwolnionego od podatku z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą
Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala zastosować nowe korzystniejsze zasady obliczania przychodu zwolnionego od podatku z tytułu pracy wykonywanej za granicą już do dochodów uzyskanych w 2006 r., chyba że kwota dochodu korzystającego ze zwolnienia na podstawie dotychczasowego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 20 uopdof będzie wyższa niż kwota wynikająca z zastosowania tego przepisu po nowelizacji. Sprawdź, które z rozwiązań jest dla Ciebie korzystniejsze?


Od 1 stycznia 2007 r. w związku z nowelizacją ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm., dalej: updof).
Bardzo korzystnie zmieniły się zasady obliczania przychodu zwolnionego od podatku z tytułu pracy najemnej wykonywanej za granicą.


Wolna od podatku jest część przychodów w kwocie odpowiadającej 30% diety przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju – za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy (art. 21 ust. 1 pkt 20 updof).


Istotne jest również brzmienie tego przepisu obowiązujące do końca 2006 r., na mocy którego zwolniona z podatku była część dochodów osób czasowo przebywających za granicą i uzyskujących dochody ze stosunku pracy, za każdy dzień wykonywania pracy, w roku nie więcej niż równowartość 30 diet z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej (określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1991 z późn. zm.).


Nowelizacja (art. 20 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórym innych ustaw, Dz.U. nr 217, poz. 1588) pozwala zastosować nowe, korzystniejsze zasady obliczania przychodu zwolnionego od podatku z tytułu pracy wykonywanej za granicą już do dochodów uzyskanych z pracy za granicą w 2006 r., chyba że kwota dochodu korzystającego ze zwolnienia na podstawie dotychczasowego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 20 uopdof będzie wyższa niż kwota wynikająca z zastosowania tego przepisu po nowelizacji.



PRZYKŁAD
Podatnik w 2006 r. na podstawie umowy o pracę pracował w Hiszpanii w sumie 70 dni. Dieta za dobę podróży w Hiszpanii wynosi 48 euro (rozporządzenie Ministra Pracy, Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, Dz.U. nr 236, poz. 1991 z późn. zm.).


Zastosowanie zwolnienia na nowych zasadach na podstawie znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 20 updof oznacza zwolnienie od podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 1.008 euro (tj. 30% z 48 euro × 70 dni).
48 × 70 = 3.360
3.360 × 0,30 = 1.008


Natomiast w przypadku zastosowania starych zasad, tj. postanowień zawartych w art. 21 ust. 1 pkt 20 updof, w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r. - kwota zwolniona od podatku dochodowego wyniesie 1.440 euro, tj. 48 euro × 30 dni.


W tym przypadku podatnik skorzysta na zastosowaniu art. 21 ust. 1 pkt 20 updof, w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., kwota zwolniona od podatku na podstawie tego przepisu (tj. 1.440 euro) jest bowiem wyższa niż obliczona według przepisów po nowelizacji (1.008 euro).
Koniec przykładu


Konkludując, należy stwierdzić, że zmiana art. 21 ust. 1 pkt 20 updof dokonana nowelizacją preferuje podatkowo osoby, osiągające dochody z pracy najemnej za granicą przez
dłuższy okres. Podatnikowi opłaca się skorzystać z nowych zasad obliczeń wtedy, gdy pracuje na delegacji powyżej 100 dni.


Zakładając, że podatnik pracuje za granicą X dni.


Stare zasady: dieta × 30dni
Nowe zasady: 0,30 × dieta × X


Nowym sposobem będzie się opłacało obliczyć kwotę zwolnionego przychodu wtedy, gdy:
0,30 × Dieta × X > 30 × Dieta
X > (30 × Dieta) / (0,30 × Dieta)
X > 100 dni


Do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2007 r. ma zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 20 updof, w nowym brzmieniu, zgodnie z którym wolna od podatku jest kwota stanowiąca równowartość 30% diety za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy. A zatem znika możliwość wyboru metody obliczania kwoty zwolnionej od podatku.



Zwolnienie od podatku zgodnie z art. 21 ust. 15 updof nie ma zastosowania do wynagrodzenia:
pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Polski (zastosowanie ma w tym wypadku zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a updof),
pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Polski w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także w związku z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje świadczenia zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 updof,
uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej.