Aplikacja to życiorys, nazywany „CV” (curriculum vitae) oraz list motywacyjny, czyli uzasadnienie, dlaczego chcesz pracować w tej firmie i na tym stanowisku. Kilka zasad:

- Oba dokumenty powinny być napisane na białym papierze dobrej jakości (najlepszy jest papier do drukarek komputerowych – kredowany wyglądałby tu pretensjonalnie), na komputerze lub bardzo dobrej maszynie do pisania, czysto i bezbłędnie. Czytelnie: marginesy, duże odstępy między wierszami, wyraźnie oddzielone akapity. Jeśli nie masz innej możliwości, zapłać za przepisanie dokumentów. Czasami firmy chcą mieć list motywacyjny pisany odręcznie, by mieć próbkę charakteru pisma pracownika.)
- Jeśli składasz list motywacyjny w konkretnej firmie, zbierz wcześniej informacje na jej temat i nawiąż do nich w liście: „Wiem, że od ponad dwóch lat współpracujecie z...”; „Technologia stosowana przez was przy produkcji to temat mojej pracy dyplomowej” itp. Bardzo źle zabrzmią ogólniki typu: „wiele dobrego słyszałam o Państwa zakładzie” czy „praca w sekretariacie zawsze była moim marzeniem”.
- W liście motywacyjnym skierowanym do agencji konsultingowej lub biura pośrednictwa pracy opisz rodzaje pracy i stanowiska, jakimi jesteś zainteresowana. Oczywiście powinny być pokrewne, np. pracownik działu promocji, rzecznik prasowy, public relations, dział informacji, ale nie „pracownik działu reklamy albo recepcjonistka”.
- Każdy z dokumentów nie powinien mieć większej objętości niż strona maszynopisu.
- List motywacyjny może mieć formę jednego kawałka tekstu. CV pisze się wyłącznie w punktach, nie jako jednolity tekst.
- Unikaj ogólników, precyzuj dane, posługuj się konkretnymi liczbami. Zamiast: „stanowisko głównego specjalisty w firmie XYZ” powinno być „główny specjalista ds. produkcji opakowań w firmie XYZ – dystrybucja ekologicznych kosmetyków”. Zamiast: „współpracowałam z wieloma dystrybutorami” – napisz: sieć moich dystrybutorów: 24 osoby z całego województwa”.
- Nie informuj o niepowodzeniach zawodowych. W trakcie rozmowy wyjaśnisz, że projekt nie został zrealizowany z powodu braku funduszy, nie dokończyłaś pracy, bo firma zbankrutowała itp.
- Od czasu skończenia studiów czy szkoły twoja praca powinna mieć płynny przebieg. Jeśli po studiach przez pół roku siedziałaś u siostry w Kanadzie, pomagając jej wychowywać dziecko, przedstaw to – w zależności od potrzeby – jako „pobyt za granicą poświęcony nauce języka angielskiego”, „praca jako au pair w Kanadzie” lub „podróże po Kanadzie; w celu zbierania doświadczeń wykonywałam różnego rodzaju prace”. (Długie wyjazdy przed podjęciem stałej pracy w swoim zawodzie, nazywane „podróżą dojrzałości”, są bardzo popularne w wielu zachodnich krajach.)